ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΝΟΜΥΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ

Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις όγκοι της μήτρας (υπερπλασία των μυϊκών στιβάδων της μήτρας) με ποσοστό εξαλλαγής σε κακοήθεια 4 % (πολύ μικρό ποσοστό).

Είναι δυνατόν να είναι μικρά, διαμέτρου 1 εκ. ή μεγάλα, διαμέτρου 5-6 έως και 20 εκ. Ο λόγος της δημιουργίας των ινομυωμάτων καθώς επίσης και ο χρόνος της αυξήσεώς τους είναι άγνωστος.

Μπορεί να βρίσκονται στην εξωτερική στοιβάδα της μήτρας , ίσως να έχουν και μίσχο, στην ενδιάμεση ή στην εσωτερική στοιβάδα.

Τα ινομυώματα της εξωτερικής και της ενδιάμεσης στοιβάδας δεν δημιουργούν συνήθως προβλήματα, εκτός αν το μέγεθός τους αυξηθεί οπότε το πρόβλημα πλέον είναι η αύξηση του βάρους της μήτρας, το οποίο φυσιολογικά είναι 50 έως 70 γραμμάρια. Όταν το βάρος ξεπερνάει τα 150 - 200 γρ. τότε υπάρχει μια συνεχής πίεση προς τα κάτω, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να νιώθουν ένα τράβηγμα ή ένα πόνο συνήθως κατά το τέλος της ημέρας, ενώ το πρωί μετά την νυκτερινή ξεκούραση ο πόνος δεν υπάρχει. Το τράβηγμα ή ο πόνος είναι δεξιά και αριστερά της μήτρας στους πλατείς συνδέσμους που συγκρατούν την μήτρα μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα.

Τα ινομυώματα που βρίσκονται στην εσωτερική στοιβάδα μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα νωρίτερα από εκείνα της εξωτερικής, εφόσον η γυναίκα βρίσκεται ακόμα στην προκλιμακτηριακή φάση της ζωής της. Τα προβλήματα αυτά συνήθως είναι ακανόνιστος κύκλος εμμήνου ρύσεως με ισχυρή μητρορραγία, με αποτέλεσμα η γυναίκα να χάνει πάρα πολύ αίμα και επακόλουθο να παρουσιάζει σιδηροπενική αναιμία, η οποία δεν μπορεί να αναπληρωθεί από την διατροφή. Τα σκευάσματα σιδήρου με ή χωρίς φυλλικό οξύ είναι αναγκαία.

 

Θεραπεία

Η θεραπεία των ινομυωμάτων εξαρτάται από το μέγεθος, την τοποθεσία, και τα συμπτώματα τα οποία αυτά προκαλούν. Επίσης από την χρονική φάση της ζωής της γυναίκας (αν θέλει ακόμη να κάνει παιδιά) εξαρτάται χειρουργική αφαίρεση είτε μόνο των ινομυωμάτων, είτε ολοκλήρου της μήτρας.

Η φαρμακευτική αγωγή με GnRH ανάλογα, δεν μειώνουν τον όγκο των ινομυωμάτων, σταματούν όμως την μητρορραγία έτσι ώστε να μπορέσει να αναλάβει ο οργανισμός από την σιδηροπενική αναιμία και να μπορέσει να γίνει η χειρουργική επέμβαση με καλύτερες προοπτικές.